تعامل اندیشه ها

        ابوریحان بیرونی متفکر و  نظریه پرداز ادیان تطبیقی در کتاب گرانسنگ “تحقیق ماللهند ” می نویسد:” … تعابیری وجود دارند که از نقطه نظر یک دین اهانت آمیز، اما از دیدگاه ادیان دیگر ، قابل قبول هستند. این تعابیر ممکن است در یک زبان پذیرفته باشند ، اما در زبان دیگر قابل قبول نیستند.

    همچنین در کتاب ارزشمند” فرهنگ ایرانی پیش از اسلام” نوشته دکتر ” محمد محمدی ملایری” نیز می خوانیم:” … پس از گذشتن دوره ی پیامبر اسلام کم کم تعصب های دیرینه ، منتها با شکل دیگری از نو زنده شد و قوت گرفت. هنگامی که در سایه ی فتوحات اسلامی، حکومت برای عرب مسلم شد آنها دیگر نخواستند خود را با دیگر ملت های اسلامی هم سنگ شمرده و با آنها در یک ردیف قرار دهند… و چون در دوره ی اموی تمام کارهای مهم دولت در دست ایشان بود… از همین روی آنها بیشترِ مسلمان غیر عرب را با عنوان “موالی ” می خواندند.  “مولی” اگر چه در معنیِ  بنده و برده صریح نبود ولی از معنی “آزاده ” هم به دور و به هر حال واژه های ناسزاوار بود. شعوبیه این دعوی برتری را از اعراب نمی پذیرفتند و  دین را از این گونه تعصب ها برکنار می دانستند.”

بن مایه ها  :

محمدی ملایری ، محمد، فرهنگ ایرانی پیش از اسلام ،تهران، انتشارات توس،چاپ چهارم ، ۱۳۷۴ خورشیدی.

  1. Al-Birui’s India; Sachau. E; Rupa  ; New Delhi; 2007.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

15 + شانزده =